Doktor Iwona Michalak-Widera to wybitny specjalista w wielu dziedzinach logopedycznych: profilaktyce, diagnozie i terapii dyslalii, ologofrenologopedii, balbutologopedii dzieci przedszkolnych i logopedii artystycznej. To aktywny działacz w Polskim Towarzystwie Logopedycznym, a także wieloletni wykładowca m.in. w Podyplomowym Studium Logopedii przy Uniwersytecie Śląskim oraz Uniwersytecie Łódzkim. Pani Doktor prowadzi również wykłady z emisji głosu i kultury języka na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Śląskiego. Ogromne doświadczenie zawodowe zaowocowało silnym związkiem z uczelniami, gdzie jej wykłady cieszą się niesłabnącym zainteresowaniem studentów. Profesjonalizm i osobowość prowadzącej przyciągają od lat na zajęcia rzesze studentów. Jako pedagog przygotowujący adeptów logopedii, doskonale jest znana logopedycznemu środowisku Śląska. Prowadzone przez nią warsztaty i szkolenia stały się inspiracją do współprowadzenia prężnie działającego I Zespołu Doskonalenia Logopedów w Katowicach. Od wielu lat uczestniczy także w pracach Zarządu Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Logopedycznego. Obecnie piastuje tam funkcję przewodniczącej.
Cenne źródło praktycznej wiedzy dla przyszłych logopedów stanowią książki jej autorstwa i współautorstwa, a także publikacje w specjalistycznej prasie. Na rynku wydawniczym stale obecne są tytuły dr Iwony Michalak-Widery, niektóre już wznawiane kolejny raz, np. „Śmieszne minki” zeszyt popularno-naukowy zawierający ćwiczenia artykulacyjne narządów mowy dla dzieci (1998, 2002). Interesującą propozycją wydawniczą autorki jest również ukazanie się pierwszego od 1959 roku, opracowanego przez dr Iwonę Michalak-Widerę, „Kwestionariusza obrazkowego do badania mowy dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym” wraz z kartą badania mowy (2000). Zawiera on ilustracje podstawowych dźwięków języka polskiego we wszystkich pozycjach: nagłosie, śródgłosie i (ewentualnie) wygłosie. Zmodyfikowany i uzupełniony przewodnikiem metodycznym kwestionariusz wraz z kartą został ponownie wydany pod nazwą „Logopedyczny test dla dzieci i młodzieży” (2009). Godne uwagi są „Miłe uszom dźwięki” (2003) — ćwiczenia narządów mowy, przygotowujące do wymawiania głosek oraz ciekawe propozycje ich wywołania. Warte polecenia są też pozycje popularno-naukowe jej współautorstwa: „Szumiące wierszyki” (2001, 2005) i „Syczące wierszyki” (2001, 2006) oraz „Aby nasze dzieci mówiły pięknie” (2001) — zestaw ćwiczeń rozwijających mowę dzieci najmłodszych poprzez zabawę, a także „Zaczynam Mówić” (2007) – program rozwijający mowę dzieci z problemami w mówieniu oraz „Odgłosy zwierząt” (2008) i „Odgłosy z otoczenia” (2008) – książeczki wprowadzające w świat mowy dzieci około drugiego roku życia. Oprócz praktyki logopedycznej, pracy dydaktycznej ważne w życiu zawodowym dr Iwony Michalak-Widery jest doskonalenie własnego warsztatu teoretycznego. Świadczą o tym liczne prelekcje, odczyty, prezentacje i plakaty wystawiane na ogólnopolskich i międzynarodowych konferencjach, pozytywnie przyjmowane przez fachowców. Zakres tematów podjętych w referatach przekracza potoczne rozumienie logopedii. Świadczą o tym tytuły wykładów: „Jąkanie — problem dziecka, rodziców i grupy terapeutów (psychoterapeuty i logopedy)”, „Język polski jako przedmiot polonistycznej dydaktyki uniwersyteckiej”, „Elementy estetyki mowy jako temat zajęć z kultury języka polskiego i fonetyki”, „Ćwiczenia logopedyczne w nauczaniu początkowym”, „Kształtowanie kompetencji fonetyczno-fonologicznej poprzez ćwiczenia logopedyczne”, „Terapia mowy dzieci z zespołem Downa — studium przypadku”, „Stymulacja językowa najmłodszych” czy „Intencjonalne oddziaływania logopedyczne we wczesnym okresie przyswajania mowy przez dzieci”. Pani doktor Iwona Michalak-Widera w pełni potwierdza swoje zaangażowanie i duży wkład pracy w społecznie potrzebną dziedzinę wiedzy jaką jest logopedia.
prof. dr hab. Iwona Nowakowska-Kempna